Шалдар (Шалдарское) — қалашық VIII—X ғасырларда Қазақстанның Түркістан облысы, Бәйдібек ауданы, ауылдан солтүстік-шығысқа қарай 5 шақырым жерде Шалдар, өзеннің оң жағалауында Бұғын. Тізімге енгізілген Түркістан облысының жергілікті маңызы бар тарихи және мәдени ескерткіштері[1]. Шымкент педагогикалық институтының археологиялық отрядының экспедициясы (Николай Подушкин) 1980 жылы ашқан.
Сипаттама
Жоспардағы қалашық екі бөліктен тұрады: төбе және оған оңтүстік-батыстан іргелес платформа. Төбешік төртбұрышты пішінді, табанының бүйір ұзындығы 60×60 м, биіктігі 5,5—6 м. Оның жоғарғы платформасы сәл төмендетілген. Іргелес платформа төртбұрышты пішінді (солтүстік—оңтүстік жақтарының ұзындығы — 105 м, батыс—шығыс — 110 м, орташа биіктігі 3-3,5 м). Қалашық белдеуленген білікпен және шұңқырмен. Шұңқырдың ені 20--25 м аралығында, біліктің контуры бұлыңғыр, орташа ені 12-16 м. Ескерткіштің жоғарғы мәдени қабатын заманауи қорымдар бұзады. Көтергіш керамика — тұрмыстық мақсаттағы ыдыстардың сынықтарын короллалар, тұтқалар, бүйірлер түрінде хумов, сулы құмыралар; саздан жасалған үстелдің бөліктері (дастархан) және суармалы жерлердің сынықтары пиал, тостаған. Керамика безендірілген ангобом, мөр басылған розеткалармен, көлденең сызықтармен сызылған және Қарахан дәуіріндегі ақ-қоңыр суару